ilia24.gr
Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019 10:37

Αμαλιάδα: «Τό θέμα εἶναι τ ώ ρ α τί λές. Η ζωή και το έργο του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη»-ΦΩΤΟ

 

Εγκαινιάστηκε στον Πολυχώρο Πολιτισμού του Δήμου Ήλιδας η Έκθεση του Ιδρύματος της Βουλής σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας

 Γράφει η Πουλχερία Γεωργιοπούλου

 Το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και το δήμο Ήλιδας παρουσιάζουν στην Αμαλιάδα την έκθεση «Τό θέμα εἶναι τ ώ ρ α τί λές. Η ζωή και το έργο του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη».

Η έκθεση εγκαινιάστηκε το Σάββατο, 23/11, και θα φιλοξενηθεί από τις 23 Νοεμβρίου ως τις 20 Δεκεμβρίου στην αίθουσα εκθέσεων του Πολυχώρου Πολιτισμού του Δήμου Ήλιδας. Ο κριτικός λογοτεχνίας Αλέξης Ζήρας μίλησε με θέμα «Μανόλης Αναγνωστάκης: Η δημόσια και προσωπική ηθική στην ποίησή του» ενώ προβλήθηκε η ταινία «Μανόλης Αναγνωστάκης: Δεκαπέντε και μία κινούμενες εικόνες» σε σενάριο και σκηνοθεσία του Λάκη Παπαστάθη.

Μαθαίνουμε Ιστορία μέσα από τους ποιητές μας τόνισε ο κ. Δημήτρης Σπύρου καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, καθώς με τη σημαντική πρωτοβουλία του το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους δίνει την ευκαιρία στο κοινό της Ηλείας να γνωρίσει τη ζωή και το έργο του ποιητή που άφησε σημαντική παρακαταθήκη, ενώ η Αμαλιάδα η πόλη του ντοκιμαντέρ, είπε ο κ. Σπύρου, βρίσκεται ακόμη μια χρονιά στο διεθνή χάρτη των Κινηματογραφικών Φεστιβάλ και κάλεσε το κοινό να υποστηρίξει τις δραστηριότητες του 22ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ολυμπίας 1-7/12/2019 καθώς απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και η είσοδος είναι δωρεάν.

«Τό θέμα εἶναι τ ώ ρ α τί λές. Η ζωή και το έργο του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη».
Η αρχική έκθεση για πρώτη φορά είχε παρουσιαστεί στην Αθήνα, στον εκθεσιακό χώρο του Ιδρύματος της Βουλής τον Φεβρουάριο του 2018, ενώ παρουσιάστηκε και στην Κρήτη.
Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα και σημαίνουσα προσέγγιση της νεοελληνικής γραμματείας με πρωτοβουλία που ανέλαβε το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, οργανώνοντας μια ιδιαίτερη έκθεση για το πρόσωπο, τον πολιτικό νου και, πάνω απ’ όλα, έναν από τους κορυφαίους μεταξύ των Ελλήνων ποιητών. Το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων με διαρκείς εκθέσεις, εκδόσεις και εκδηλώσεις ανιχνεύει την Ιστορία, τη δημοκρατία, την ταυτότητα και την αυτογνωσία μας.

Ο Μανόλης Αναγνωστάκης υπήρξε μια ολοκληρωμένη, ακέραιη προσωπικότητα: η κοινωνική αγωνία, οι πολιτικοί αγώνες, η καλλιέργεια της ποίησης και οι μαχητικές πνευματικές παρεμβάσεις αποτελούν γι΄αυτόν ενιαίο, συνολικό εγχείρημα. Καμία πλευρά δεν ξεχωρίζει, δεν αποκόβεται, δεν προχωρά απομονωμένη.

Η Άννα Ενεπεκίδου, ιστορικός και υπεύθυνη εκθέσεων του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία η όποια επιμελήθηκε και την παρουσίαση της έκθεσης στην Αμαλιάδα, δήλωσε ιδιαίτερα ευτυχής για την επιτυχημένη παρουσίαση και ευχαρίστησε όλους όσοι συνετέλεσαν σε αυτό ενώ εξήγησε την αλληλουχία σκέψεων που ακολουθήθηκε και που τελικά οδήγησε στην κεντρική εκθεσιακή ιδέα, σε συνεργασία με την επιστημονική επιτροπή Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Ελισάβετ Κοτζιά, Παντελή Μπουκάλα και τον γιο του ποιητή Ανέστη Αναγνωστάκη.

Αξίζει να θυμηθούμε το σχετικό απόσπασμα από το δοκίμιο της Σόνια Ιλίνσκαγια, Η μοίρα μιας γενιάς. Συμβολή στη μελέτη της μεταπολεμικής πολιτικής ποίησης στην Ελλάδα, σε μεταφρ. Επιμέλεια του Αμαλιαδίτη Μήτσου Αλεξανδρόπουλου, Κέδρος, Αθήνα 2004 (5η έκδ.), 38.

«Οι νέοι που μοίραζαν στις κατεχόμενες πόλεις προκηρύξεις, έγραφαν στους τοίχους αντιφασιστικά συνθήματα, μετέδιναν με τα χωνιά τα νέα απ’ τα μέτωπα του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, πολεμούσαν στα αντάρτικα τμήματα και στους μαχητικούς σχηματισμούς των πόλεων, μέλη οι περισσότεροι της Ενιαίας Πανελληνικής Οργάνωσης Νέων, βγήκαν από το τετράχρονο αυτό σχολείο ώριμοι από μικροί, εξοικειωμένοι με τις σκληρές προσπάθειες ενός πολέμου. Απ’ αυτούς προέρχεται η νέα ποιητική γενιά. Μια ενδεικτική απαρίθμηση μας δίνει τις ακόλουθες χρονολογίες γεννήσεως: Γ. Σαραντής 1919, Τ. Λειβαδίτης 1922, Μ. Κατσαρός 1921, Κ. Κύρου 1921, Κ. Κουλουφάκος 1921, Α. Αλεξάνδρου 1922, Μ. Αναγνωστάκης 1925, Β. Θεοδώρου 1926, Τ. Πατρίκιος 1928… Μερικοί απ’ τους ποιητές αυτούς (οι περισσότεροι ήταν φοιτητές στο πανεπιστήμιο και σε άλλες σχολές) δημοσίεψαν τα πρώτα ποιήματά τους και πολύ λίγοι πρόλαβαν να τυπώσουν την πρώτη τους συλλογή. Από τους δρόμους που απλόχερα άνοιγε μπροστά η Μοίρα («Η Μοίρα μας ανοίγεται θαυμάσια: εδώ δρόμος, από κει επίσης δρόμος», Μ. Αναγνωστάκης, Συνέχεια ΙΙ) διάλεξαν εκείνον που δεν παρείχε «καμμία σίγουρη εναλλαγή», το δρόμο που πήγαινε στη φυλακή, στην εξορία, στο βουνό με τους αντάρτες».

«Ο Μανόλης Αναγνωστάκης υπήρξε ένας λυρικός, ρεαλιστής και συνάμα σατιρικός ποιητής που έκανε τους αναγνώστες να εμπιστεύονται την ποίηση. Πρωτίστως όμως υπήρξε πολίτης». Με αυτά τα λόγια ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Παντελής Μπουκάλας έχει περιγράψει τον ποιητικό λόγο του Μανόλη Αναγνωστάκη αλλά και τον πυρήνα της σκέψης του η οποία υπήρξε πολιτική, χωρίς ιδεολογικούς δογματισμούς και αγκυλώσεις, έχοντας πάντα σαν έγνοια της τον άνθρωπο.

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.