ilia24.gr
Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017 19:26

Παρουσίαση του Βιβλίου του Γιώργη Παυλόπουλου «ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1943-2008» (Φωτό)

Γράφει η Πουλχερία Γεωργιοπούλου

 

Οι Εκδόσεις ΚΙΧΛΗ παρουσίασαν την Τρίτη 7 Νοεμβρίου 2017 το βιβλίο του ηλείου ποιητή Γιώργη Παυλόπουλου ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1943-2008 στο βιβλιοπωλείο-πολυχώρο Books PLUS/ART & COFFEE στις 7.00 μμ.

Για το βιβλίο μίλησαν, ο Γιάννης Ξούριας Επίκουρος καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας, ο Αριστοτέλης Σαΐνης φιλόλογος, κριτικός λογοτεχνίας και ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου κριτικός λογοτεχνίας.

Την χαρά και την ικανοποίηση της οικογένειας και των φίλων για την επανέκδοση του έργου του ποιητή σκίασε η απώλεια της αφοσιωμένης συζύγου του Γιώργη Παυλόπουλου Μήτσας λίγες μέρες αργότερα.

Ο τόμος ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1943-2008 περιλαμβάνει όλα τα δημοσιευμένα και εγκεκριμένα από τον ίδιο τον ποιητή ποιήματα, καθώς τα είχε επιμεληθεί ο ίδιος τόσο κατά τις αυτοτελώς εκδεδομένες συλλογές του έργου του όσο και τη συγκεντρωτική έκδοση, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Νεφέλη το 2001.

"Θα ήταν ευχαριστημένος ο Γιώργης Παυλόπουλος από την καλαίσθητη έκδοση η οποία περιλαμβάνει επτά στο σύνολό τους βιβλία, "Το κατώγι", "Το σακί", "Τα αντικλείδια", ''Τριάντατρία χαϊκού", "Λίγη άμμος'', "Πού είναι τα πουλιά;'', "Να μην τους ξεχάσω'', την οποία χαρακτηρίζει το φιλολογικό πάθος και η υψηλή αισθητική της εκδότριας Γιώτας Κριτσέλη" είπε μεταξύ άλλων ο Γιάννης Ξούριας.

Ο Παυλόπουλος χρησιμοποιεί στην ποίησή του λόγο λιτό, απλό, ζεστό παραστατικό και συναισθηματικό, δεν θεωρούσε τον εαυτό του μεγάλο ποιητή παρόλο που ο Γιώργος Σεφέρης είχε πει για εκείνον: '' Μ΄ενδιαφέρει η ποίηση του Γ.Π. γιατί είναι αποτελεσματική, χωρίς ψιμύθια. Λέγοντας ψιμύθια εννοώ χωρίς γλωσσικούς κορδακισμούς, που συνήθως είναι επιφανειακά σχήματα, χωρίς ν΄αγγίζουν τίποτα στο βάθος. Και η ποίηση είναι, αν μπορώ να πω, έκφραση βάθους. Σε τι προχωρεί μ΄αυτόν η ποίηση; Δεν ξέρω, άλλοι θα το πουν, αλλά στα χρόνια που ζούμε το να κρατά κανείς την τέχνη σε μια ορισμένη στάθμη είναι πρόοδος".

Τα ποιήματα του Παυλόπουλου, όλα σε ελεύθερο στίχο, έχουν έντονα βιωματικό χαρακτήρα. "Αυτό που γράφω το έχω ζήσει" είχε πει ο ίδιος. Στα πρώτα του ποιήματα σκιαγραφούνται οι τραυματικές εμπειρίες της Κατοχής και του Εμφυλίου (Το κατώγι, Το σακί). Στα τελευταία του ποιήματα, ο λόγος του συγκεντρώνεται στις υπαρξιακές αγωνίες του ανθρώπου: τον έρωτα και τον θάνατο (Τα αντικλείδια, Λίγος άμμος).

Ο Γιώργης Παυλόπουλος ( Πύργος 1924- Πύργος 2008) γράφτηκε το 1942 στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως λογιστής και συνταξιοδοτήθηκε από τα ΚΤΕΛ Ηλείας.

Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1940, όταν δημοσίευσε δυο διηγήματα στην εφημερίδα Πατρίς του Πύργου. Το 1943 δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα "Ο νεκρός Γ.Π." στο περιοδικό Οδυσσέας (τεύχος 4), που εξέδιδε ο ίδιος με φίλους του στον Πύργο.

Ήταν στενός φίλος με τον Τάκη Σινόπουλο και συνεργάστηκε μαζί του σε μια πειραματική γραφή κοινών ποιημάτων, τα οποία συμπεριέλαβε ο Σινόπουλος στο έργο του. Ήταν επίσης φίλος με τους πεζογράφους Νίκο Καχτίτση, Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο, καθώς και με τον ποιητή Γιώργο Σεφέρη.

Η πρώτη του ολοκληρωμένη συλλογή ποιημάτων με τίτλο Το κατώγι κυκλοφόρησε το 1971. Είχαν ωστόσο προηγηθεί πολλές δημοσιεύσεις ποιημάτων του σε λογοτεχνικά περιοδικά του Πύργου και της Αθήνας, καθώς και σε ένα τόμο Για το Σεφέρη, που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1962.

Στα κατάλοιπά του δεν βρέθηκαν αδημοσίευτα ποιήματα. Τα νεανικά ποιήματά του, με μια εξαίρεση, ο Γιώργης Παυλόπουλος αποφάσισε να μην τα περιλάβει στο εκδεδομένο έργο του, μολονότι επανερχόταν κατά καιρούς σε αυτά.

Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και έγραφε στην εφημερίδα Καθημερινή.

Τα ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες και περιελίφθησαν και σε σχολικά βιβλία. Ο ίδιος συμμετείχε σε συνέδρια και παρουσιάσεις ποιητών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική, το σχέδιο της σ. 5 του βιβλίου των Εκδόσεων ΚΙΧΛΗ είναι του ιδίου και προέρχεται από τη συλλογή Λίγος άμμος (Νεφέλη 1997), επίσης σχέδια που κοσμούν τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1943-2008 έχουν φιλοτεχνηθεί από την Εύη Τσακνιά και τον πυργιώτη εικαστικό Θανάση Εξαρχόπουλο.

Την βοήθειά του κατά την προετοιμασία της έκδοσης παρείχε ο γιός του ποιητή κ. Χάρης Παυλόπουλος που είναι καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Φίλοι, συμπατριώτες και συνάδελφοι του ποιητή προσήλθαν στο ζεστό και φιλόξενο χώρο εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου Books PLUS/ART & COFFEE που βρίσκεται απέναντι από το ΕΚΠΑ και είχαν να διηγηθούν αναμνήσεις και βιώματα από την γνωριμία τους με το Γιώργη Παυλόπουλο στο γιό του Χάρη, ο οποίος δήλωσε ότι συνεχίζει την έρευνα για να συγκεντρώσει υλικό που αφορά τον πατέρα του.

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι έφυγε πλήρης ημερών η ευγενική σύζυγος και συμπαραστάτης του Γιώργη Παυλόπουλου κ. Μήτσα.

Στη μνήμη των δυο συζύγων παραθέτουμε το ποίημα που της είχε αφιερώσει ο ποιητής και βρίσκεται στη συλλογή «Αντικλείδια»

 

 

Η στάχτη

                                στη Μήτσα

Φύσαγε ο αέρας

ανέβαζε τη στάχτη τους

την πήγαινε στον ουρανό

φοβόταν εκείνη φοβόταν

ουά φοβιτσιάρα της φώναζε

Πάψε τρελέ του έλεγε

δεν είμαστε πια στη γη

δεν έχουμε πια δέρμα

δεν έχουμε μαλλιά

δεν έχουμε μάτια

Γίναμε στάχτη της έλεγε

όμως με βλέπεις και σε βλέπω

και μένει ακόμα η αγάπη

που δεν μπορεί να γίνει στάχτη

και μένει ακόμη η αγάπη

Είμαι η στάχτη σου του έλεγε

και είσαι η στάχτη μου

μα πού ανεβαίνουμε πού πάμε

κι όλο φυσάει κι όλο σε χάνω

ουά φοβιτσιάρα της φώναζε

Πάψε τρελέ του έλεγε

 

Πηγή:ilia24.gr

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.