ilia24.gr
Πέμπτη, 03 Οκτωβρίου 2019 10:18

«Παράθυρο στο Βερολίνο» η εκπληκτική ποιητική συλλογή του Πυργιώτη Παναγιώτη Αρβανίτη

 

Επιμέλεια: Μαρίνος Λάμπρος

 

Ένας δικό μας άνθρωπος από τον Πύργο και ταλαντούχος και πολύ καλός ποιητής ο Παναγιώτης Αρβανίτης ( γιός του Μηχανικού Ντίνου Αρβανίτη) παρουσιάζει στην Αθήνα στο «Poems n' Crimes Art Bar»(Agias Eirinis 17/Αθήνα-/21 0322 8839) την ποιητική του Συλλογή «Παράθυρο στο Βερολίνο»

Η παρουσίαση της τέταρτης ποιητικής συλλογής του Παναγιώτη Αρβανίτη «Παράθυρο στο Βερολίνο» θα γίνει από την ποιήτρια και υποψήφια δρ Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΕΚΠΑ Άννα Γρίβα και από τον υποψήφιο δρ Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου Γιώργο Γιοβανίδη.

Θα ακολουθήσει μουσική βραδιά με τους Sabi Trio:

..και όπως αναφέρεται σε ανάρτηση στο facebook :

«Το Sabi Trio ξεκινάει το χειμωνιάτικο μουσικό του ταξίδι από το Poems n' Crimes Art Bar παρέα με τον αγαπημένο φίλο μας Panagiotis Arvanitis!! Σας περιμένουμε να ταξιδέψουμε στις 20:00 το απόγευμα του Σαββάτου, όλοι μαζί στο Βερολίνο μέσα από το «Παράθυρο στο Βερολίνο» του Παναγιώτη!!! Καλή αντάμωση!!

 

Sabi Trio

Χαρούλα Τσαλπαρά - Πιάνο, Ακκορντεον, τραγούδι

Kostis Kostakis - κιθάρα, χαβαγια, τραγούδι

Χαρταλαμη Ελένη - τραγούδι, κρουστά

Αρβανίτης, Παναγιώτης

Είσοδος ελεύθερη»

Ο Παναγιώτης Αρβανίτης γεννήθηκε το 1985 στον Πύργο Ηλείας. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Αθηνών στο τμήμα ελληνικής φιλολογίας. Είναι μεταπτυχιακός φοιτητής πολιτικής επιστήμης και κοινωνιολογίας στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής Σχολής Αθηνών. Ποιήματα και δοκίμιά του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές του από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης "Μια στάλα κατράμι σ' ένα βαρέλι μέλι" (2009), "Λευκό χιούμορ" (2012), "Ο τυφλός επισκέπτης" (2016).

 ARBANITHS PARATHYRO BEROLINO 2

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

(2016)

Ο τυφλός επισκέπτης, Γαβριηλίδης

(2012)

Λευκό χιούμορ, Γαβριηλίδης

(2009)

Μια στάλα κατράμι σ' ένα βαρέλι μέλι, Γαβριηλίδης

 

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

(2012)

Εικονοποίηση, Γαβριηλίδης

(2012)

Ποιητές στη σκιά, Γαβριηλίδης

(2011)

30 έως 30: Τριάντα ποιητές έως τριάντα ετών, Κοινωνία των (δε)κάτων

(2010)

Τα ποιήματα του 2009, Κοινωνία των (δε)κάτων

 

Κριτικογραφία

Γρίβα: Η σκοτεινή κλωστή τού μύθου [Άννα Γρίβα, Σκοτεινή κλωστή δεμένη], Περιοδικό "Αποικία", 17.7.2017

Μια ανάγνωση της νέας ποιήτριας Άννας Γρίβα. Με ποιο μερίδιο της ποίησης στη ζωή; [Άννα Γρίβα, Οι μέρες που ήμασταν άγριοι], www.e-poema.eu, τχ. 19, Ιούνιος 2013

Αναφορά στον Γιάννη Στίγκα [Γιάννης Στίγκας, Ο δρόμος μέχρι το περίπτερο], www.e-poema.eu, τχ. 16, Μάιος 2012

Δυο Βίντεο

  1. https://youtu.be/cGzsbdDp_aw
  2. https://youtu.be/Ca5_dS3m-3Y

Και μερικά ποιήματα του

about blank

Ποτέ μου δεν αγόρασα μπεστ σέλλερ,
λουλούδι πλαστικό, ποδήλατο κλεμμένο…
Είναι κι αυτή μια στάση
μια ποιητική του ελάχιστου⸱
ένα παράθυρο κενό το μέλλον ν’ αγναντεύεις
ένα κλειστό περίπτερο και γύρω περιστέρια
ένα χωνάκι παγωτό στο δρόμο πεταμένο
μια γεύση αμύγδαλου ή ροδάκινου
ένας καβγάς βουβός με τ’ άγραφο χαρτί, τα δέντρα, τ’ άνθη,
όλο το σύμπαν…
Ναι! Το ποίημα είναι μικρό και στρογγυλό⸱
το ποίημα είναι μια κάτασπρη ασπιρίνη.

Το ποιητικό έργο του συμπατριώτη ποιητή και υποψήφιου διδάκτορα της Νεοελληνικής Φιλολογίας Παναγιώτη Αρβανίτη, τιμήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018, στο Κτήμα Μερκούρη σε μια μεσημεριανή συνάντηση στην αίθουσα εκδηλώσεων του Κτήματος, με θέμα : « Στο ιώδες στρίφωμα του ορίζοντα» Ένας ποιητής από τον Πύργο στο Βερολίνο»( https://www.ilia24.gr/index.php/pyrgos-politismos/13478-panagiwths-arbaniths-%C2%ABsto-iwdes-strifwma-toy-orizonta%C2%BB-enas-poihths-apo-ton-pyrgo-sto-berolino-fwto)

Παναγιώτης Αρβανίτης, Δύο δημοσιευμένα και δύο αδημοσίευτα ποιήματα ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 17, 2010

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΥ

Εις τους απανταχού της γης

Μουτζαχεντίν της ποιήσεως

Πάροδος

1

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Ωραίοι σαν τον Ρωτόκριτο

Περήφανοι Δον Κιχώτες του εικοστού πρώτου αιώνα

2

Είμαστε οι Χατζατζάρηδες της νέας εποχής

Σταυροκοπιόμαστε μονάχα όταν βρέχει

Δίχως να θυμόμαστε τα παραμύθια της γιαγιάς

3

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Ξέφρενοι ληστές κι ατίθασοι Ινδιάνοι των πόλεων

Που δε δίνουν δεκάρα στα φανάρια και στους τροχονόμους

4

Είμαστε τα παιδιά του μέλλοντος

Γιατί όλοι θα κάνουμε το μεταπτυχιακό μας

Και φυσικά τις ξένες γλώσσες μας

5

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Οι Τριστάνοι Κορμπιέρ των σύγχρονων θαλασσών

Υπνοβάτες της μέρας και μυημένοι στη μακρινή Ελευσίνα

6

Είμαστε οι κάμπιες του Μεσαίωνα

Χωρίς το Θεό πάνω από το κεφάλι μας αυτή τη φορά

Με την Ιερά Εξέταση πάντοτε στο πλευρό μας

7

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Παλιάτσοι βλάχοι ιθαγενείς

Τσιγγάνοι ειδωλολάτρεις

8

Είμαστε τα παιδιά του ψηφιακού ύπνου

Υπάλληλοι της επιτυχίας και θεματοφύλακες

όλων των υποχρεώσεων του κόσμου

Έξοδος

9

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Γνήσια μαθητούδια του τελευταίου θρανίου

Με διαγωγη άξεστου χωριάτη

10

Είμαστε κάτι δεκανίκια δίχως όνομα

Φαναριωτοδρουγγάριοι Φιλισταίοι

Των σύγχρονων Αυλών

11

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Από ράτσα αρβανίτικη που δεν έχει εξημερωθεί

Στο τακτ των καιρών και τα ήθη

12

Είμαστε σπουδασμένα παιδιά εις τας Ευρώπας

Γιατί όλοι θα κάνουμε τη διατριβή μας

Πάνω στο μέγα ζήτημα του μεταξοσκώληκα

13

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Ύποπτοι μουσαφίρηδες με τα γιαταγάνια μας

Στραμμένα στην Άγρια Δύση

14

Είμαστε οι τοκογλύφοι της καρδιάς

Σίγουροι για τις στατιστικές μας

Με μια ενοχή πολύ αμερικάνικη

15

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Κουνώντας το μαντίλι του πιο λευκού αντίο

Πίνοντας το ποτήρι των πιο λεβέντικων καημών

16

Είμαστε τα κανονικά παιδιά

Των καλών οικογενειών

Και των πιο προσοδοφόρων σταδιοδρομιών

Είμαστε τα παιδιά του δεκαπεντασύλλαβου

Ωραίοι σαν τον Ρωτόκριτο όμορφοι σαν ρόδα κι άνθη

Και παλικάρια σαν τον Διγενή μες στου καιρού το αγκάθι

ΣΥΝΤΑΓΗ ΒΙΒΛΙΟΔΕΤΟΥ

Τη σάρκα, το αίμα θα βάλω

Σε σχήμα βιβλίου μεγάλο.

Κ.Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Να αποτιμήσουμε και το marketing της βιβλιοδεσίας

Συνάδελφοι

Διότι καλώς ή κακώς

Το καθετί θέλει την πολιτική του

Και την κερδοσκοπική του διαχείριση

Υπάρχει άλλωστε πληθώρα βιβλίων

Δόξα τω Θεώ η παραγωγή είναι ικανοποιητική

Υπάρχουν βιβλία όλων των τύπων

Ράφτες ραφιών βιβλιοθηκονόμοι

Γραμματιστές γεωλόγοι όλων των ειδών

Θα κάνω μια πρόποση

Με συγχωρείτε πρόταση ήθελα να πω

Ενίοτε βέβαια από σαρδάμ και όνειρα

Είναι που μαθαίνει κανείς την αλήθεια

Τα βιβλία τα ιστορικά και οι εκπονημένες διατριβές

Πρέπει να τυπώνονται σε μεγάλους τόμους

Κοτσονάτους ψυχρούς κι αδέκαστους

Παρακαλώ να παρέχεται δωρεάν κι έναν ζευγάρι γυαλιά

Ή αν προτιμάτε το μονόκλ του κυρίου Μαλακάση

Τα μελοδράματα και τα ρομάντζα τώρα

Λέω να τα τυπώνουμε σε βιβλία μετρίου μεγέθους

Έτσι που ‘ναι ευκολοχώνευτα και βολικά

Με όμορφα κι ελκυστικά εξώφυλλα

Που προκαλούν το μάτι του καταναλωτή

Δωρεάν διανομή στις κουζίνες των βορείων προαστίων

Μαζί με ένα ένθετο σκυλάκι σαλονιού

Και μια βρεγμένη κιλότα

Η ποίηση όμως είναι αλητεία και δεν καταχωρείται

Μήτε πουλιέται

Παρά μόνο σε μικρά βιβλιαράκια τσέπης

Να ταξιδεύει πρέπει το ποίημα

Ξεγελώντας τον έλεγχο των τελωνειακών

Στη μέσα τσέπη ενός μπουφάν

Ή στο καπέλο ενός ταχυδακτυλουργού

Σε σχήμα χειροβομβίδας να τυπώνεται το ποίημα

Με την περόνη στα αχαμνά των ποιητών

Να τρομοκρατούν το σύμπαν της φενάκης

[Μια στάλα κατράμι σ’ ένα βαρέλι μέλι, 2010]

***

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

νοέμβρης

άδειες μέρες

το σκοτάδι στο απέναντι παράθυρο

δεν ήρθε για να μ’ αποκοιμίσει

ο δρόμος με τα χαρούμενα πρόσωπα

δεν ήταν για να μου δώσει ελπίδα

νοέμβρης

άδειες μέρες

η αμερικάνικη πρεσβεία των αναμνήσεών μου

με έτρεψε σε φυγή

και τα τανκς των φιλιών μας

περνούσαν από πάνω μου

χάθηκες

και δεν ξέρω αν έφταιγα εγώ

ή το σκοτάδι στο απέναντι παράθυρο

σωστά μάντεψες

ερωτικό είναι τούτο το ποίημα

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

τα χιλιάδες προσωπεία σου

πότε θ’ απαρνηθείς

πότε θ’ απαρνηθείς

το εωθινό σου βλέμμα

οι βιαστικοί περαστικοί

κι οι πολυάσχολοι πολίτες

οι χαμερπείς τουρίστες σου

που ξεκοιλιάζουνε το χρόνο τους

επάνω στο γρασίδι

και το αστραφτερό λευκό σου πανωφόρι

που αντιφέγγει αντίκρυ στον Παρθενώνα

πότε θ’ απαρνηθείς

την απογευματινή σου πλάνη

με τα skate των παιδιών στην πλάτη σου

το γιορτινό σου χρώμα

τις σαχλοσυναυλίες με σπόνσορα το δήμαρχο

και τα περίπτερα τριγύρω

τους τρελούς που πάνε κι έρχονται

κι ένα παιδάκι απ’ το Ιράκ

που πουλάει ή πουλιέται

το αστείο σου ποδοπατείται

απ’ τη σοβαροφάνεια της υψηλά ιστάμενης Κυρίας

με μια φινέτσα ευρωπαίικη πάνω απ’ το κεφάλι σου

τα ξενοδοχεία της ντροπής πιο δίπλα

με τους ένστολους καρχαρίες της στεριάς

φωταγωγημένα όλα

κι ήρεμα

κάποτε σφύζεις από τον άνεμο των διαδηλωτών

κι η γαληνεμένη σου μαλακία ταράζεται

μια ασφυκτική ομίχλη δακρυγόνων

μπουκώνει τα ρουθούνια σου τα ευέξαπτα

τα δέντρα σου όμως μένουν πάντα εκεί

σε πείσμα των καιρών

κόντρα στα προσωπεία σου

και στωικά κοιτάζουν

τις μισερές σκιές των γεγονότων

ζηλεύω τη νωχελική σιωπή τους

μα κάποτε θ’ ανοίξουν τα χαρτιά τους

και θα μιλήσουν με πόνο για όλα αυτά

 

Τρία ποιήματα

δεν είναι ο έρωτας

Δεν είναι ο έρωτας καθρέφτης
δεν είναι –όπως λένε– επαίτης, ικέτης
όχι, δεν είναι ευεργέτης
προς θεού ούτε ηγέτης
το πολύ δημεγέρτης
είναι ολίγον σερέτης
της ζωής ο δραπέτης
των πολλών αφαιρέτης
ένας μικρός εφευρέτης
ένας γλυκός γλωσσοδέτης
δεν θα σ’ ακούσει ποτέ της
με σιωπή μίλησέ της.

υλικό της σιωπής

Κατάγομαι από δύσκαμπτο υλικό της σιωπής⸱
ένα τσούρμο άνεμοι με γλύφουν τραχείς.
Πασχίζω στεντόρειος να μείνω, με παρρησία αρραγής,
απραγής, αβλαβής, της μοναξιάς γηγενής.
Οι ώρες με γδέρνουν και παραδέρνω χωρίς
δυνατότητες διαφυγής.
Κάπου κάπου το μέσα μου αναθαρρεί –θαρρείς–
και ξυπνώ σχεδόν ευτυχής.
Τις μέρες που έρχονται, τις μέρες που φεύγουν,
αγναντεύω πρηνής, καθ’ όλα απηνής⸱
άλαλος, αλεξίπτωτος, απαθής,
αδιάβροχος εν μέσω συθέμελης, βροχερής Κυριακής.

ΠΗΓΗ:Μαρίνος Λάμπρος

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.